۱۳۸۹ آبان ۲۰, پنجشنبه

once


انگاری همه ی داستانهای شنیدنی و دیدنی دنیا با یه مرد تنها شروع می شه

با یه قلب شکسته

و … شایدم یک ساز

عشق چیزیه که جواد و کهنه نمی شه

حتی اونایی هم که این روزا فکر می کنن عشق بی مصرف شده حسرت یه خورده اش رو دارن


گیتار + دل شکسته + یه مرد تنها + یه رفاقت تازه

وقتی همچین فیلمی محیا می کنید برای دیدن

خیالتون راحته خبری از سکانسهای پر زرق و برق و طراحی صحنه ی آنچنانی

و بازیگرای خوش بر و رو و بودجه های میلیونی خبری نیست .

هر چی هست و گوشت و پوست و صدا و نور

و عشق و آدمیزاد

زیبایی که برای فیلم کردنش فقط و فقط مواد اولیه انسانه

نمی تونم بگم از تکنیک توی سینما خوشم نمیاد . تکنیک در فیلم برداری + کارگردانی + طراحی صحنه و …

ولی همونطور که عاشق جیپسی کینگزم به این نتیجه می رسم که

م ن آدمیم که برای احساس و تراوشات جان آدمیزاد ها بیشتر ارزش قایلم پس

به این فیلم هم ۸/۱۰ می دم (یعنی رفتم و توی imdb و ۸ رو ثبت کردم.)

این فیلم مثل یه نوار ویدیویی می مونه که با این دوربینای هندی کم گرفته شده

و حالا قهرمان داستان هوس کرده بعد از چندین سال خاطراتش رو مرور کنه

و شما هم همراه اون می شینید برای دیدن خاطراتش

لعنتی ! خیلی واقعیه

جان کارنی و قهرمان داستان ! هم با هم سنخیت خوبی دارن

قهرمان داستان سعی می کنه یه موزیسین بشه و جان کارنی یه فیلم ساز ! شاید در نهایت هیچ کدام هم یه ستاره بزرگ در تاریخ هنر نشوند (که نمی شوند!) اما به خاطر همین قدمی که به جلو برداشتند , میلیون ها انسان ! خاطرات اونها رو در حافظه شان نگه خواهند داشت.

توصیه :

۱. آهنگ Falling Slowly در این فیلم امسال (یعنی ۲۰۰۸) اسکار بهترین آهنگ اریژینال را برد … پیدا کنید و بگوشیدش

۲/ نقد خوب حسین معززی نیا رو بخونید